Εικαζόμενη συναίνεση και δεδομένη Αλητεία.

Πολύ κακό για το τίποτα ή άλλο ένα ξεβράκωμα του τρισάθλιου χο-ιερατείου για το πώς αντιλαμβάνεται το κράτος και τον Λαό του σύγχρονου ΝεοΕΛλαδιστάν;

Η συναίνεση των εικονιζομένων είναι εικαζόμενη; 

Διαμαρτύρεται (και τα αγανακτώντα αμνοερίφια από κοντά) γιατί είναι λέει απαράδεκτη η «εικαζόμενη συναίνεση», ότι δηλαδή κάθε άνθρωπος είναι δότης οργάνων εκτός εάν έχει δηλώσει εγγράφως ότι δεν είναι και γιατί, λέει, δεν πήρανε υπό την όψιν τους τη θέση του παπαδαριού.

Κατ’ αρχήν καλά κάνανε και δεν την πήρανε και ποτέ να μην τη πάρουνε γιατί δεν βασίζεται στο παραμικρό Επιστημονικό δεδομένο αλλά σε καθαρά αντιεπιστημονικές  παπα(ε)ρο(θεο)λογίες της πλάκας.   

Ικανή και αναγκαία συνθήκη
για την συνέχεια της ανάγνωσης του παρόντος.

Και δε μου λέτε ρε μπαρμπάδες, πόθεν και διατί ωρύεστε ότι η «εικαζόμενη συναίνεση» είναι κακό πράμα όταν εσείς:

• βαφτίζετε βρέφη χο, εικάζοντας ότι συναινούν; (αλλέως πως, το επιβάλλετε δια της βίας, δηλαδή κακοποιείτε τα βρέφη)
• απαιτείται να προσηλυτίζονται μικρά παιδιά στα σχολειά με το «μάθημα των θρησκευτικών», εικάζοντας ότι συναινούν; (αλλέως πως, θα απαιτούσατε η πρώτη επαφή με τη θρησκεία σας να γίνεται στο 16^ο – 18^ο έτος της ηλικίας)  
• λέτε όλα εκείνα τα υβριστικά για τους Έλληνες στις κακόηχες τελετουργίες σας σε γλώσσα ακαταλαβίστικη για το αμόρφωτο κοπάδι σας (που τυγχάνουν Έλληνες), εικάζοντας ότι συναινούν; (αλλέως πως, άμα καταλάβαιναν τους στίχοι των αμανέδων και δεν μαστούρωναν απ’τα λιβάνια, θα σας μετράγαν τα παΐδια και θα σας σμάζαν τα τσαούλια που λεν και στο χωριό μ’)
• «ανταλάσσετε» το διαμερισματάκι της υπέργηρης με Alzheimer που βλέπει το τέλος της να καταφθάνει, με «ευνοϊκή μεταθανάτια μεταχείριση», εικάζοντας ότι συναινεί έχουσα σώας τας φρένας; (αλλέως πως, δεν θα κλέβατε μια ανήμπορη γριούλα που τά ‘χει χαμένα, έτσι δεν είναι;)
• απαιτείτε και έχετε λόγο στην Επιστήμη και στην Παιδεία και στην Υγεία και στην Δικαιοσύνη και στην Έρευνα, εικάζοντας ότι άπαντες συναινούν ότι είναι υποδεέστερες των ιερών -μη χέσω- ιδεοληψιών και εμμονών κάποιων αρρωστημένων δραπετών του βίου κατοικοεδρευόντων στις ερήμους της μέσης Ανατολής; (αλλέως πως, θα ζητάγατε και μια τόση δα συγνώμη από την Ανθρωπότητα και την Ιστορία της)
• έχετε κατακλέψει αμύθητες γαίες και περιουσίες στα δικαστήρια, με δικαστικούς (και παραδικαστικούς)  με εικαζόμενη τη συναίνεσή τους στο βρωμερό «το ράσο έχει πάντα δίκιο»; (αλλέως πως, τα χρυσόβουλα και τα φιρμάνια θα τα είχατε σε προθήκες μουσείων και όχι στο portofolio σας)     
• έχετε την απαίτηση να ελέγχετε την Ηθική και την Πνευματικότητα ολάκερης της κοινωνίας, εικάζοντας ότι έχετε τη συναίνεση του 98% της; (αλλέως πως, οι μουσουλμάνοι θα είχαν τέμενος κι όχι μονάχα εσείς κι οι άθεοι δεν θα ήταν εκ προοιμίου άρρωστοι, κακοί και όργανα του οξ’ από δω)
• έχετε την απαίτηση να είστε πέρα κι έξω από κάθε επίγειο έλεγχο και κριτική, εικάζοντας στη συναίνεση του… γιαχβέ; (αλλέως πως κάτι Εφρέμηδες, Παντελεήμονες, Αμβρόσιους, Άνθιμους και Σεραφείμηδες θα τους είχατε ξουρίσει και ξαποστείλει από κει που ‘ρθαν και θα είχατα καταργήσει την έννοια της βλασφημίας από μόνοι σας)

Μπαρμπα-Μίλτο και  μπαρμπα-Χρήστο
διαπράττω το αδίκημα  της βλασφημίας.
Στείλτε μου e-mail να σας πω που θα με βρείτε.

 Αλλά τι λέω το Μηρυκαστικό; Σάμπως…

• όλη αυτή η μόνιμη διαπλοκή με τις πάσης φύσεως εξουσίες,
• ο διαρκής παράνομος πλουτισμός σε βάρος όλων των πολιτών με μέχρι πενταψήφιο εισόδημα,
• οι μηχανισμοί αναπαραγωγής αμνοεριφίων και καταδυνάστευσης της σκέψης και της συμπεριφοράς,
• η μαζική παραγωγή κουρκουτιασμένων, αδρανών και υπάκουων  εγκεφάλων δια πάσαν χρήσιν από πάσαν εξουσίαν,
• οι «διακριτοί ρόλοι» (όπως ακριβώς διακριτοί είναι και οι ρόλοι του βιαστή και του βιαζομένου, κατάλαβες Τσίπρα κοντοχωριανέ μου;)

…πάνω στην εικαζόμενη συναίνεση ενός ποιμνίου παραφουσκωμένου σαν τραπεζική μετοχή του χρηματιστηρίου και στην εικαζόμενη συναίνεση ενός αγίου φαντάσματος δε στηρίζεται;

Extra δωράκι στους μοναδικούς μας Αναγνώστες!

Αφήστε ρε μοναχοφάηδες και καμιά «εικαζόμενη συναίνεση» και για μας τους άλλους γμτ… δε κατουρήσαμε στο πηγάδι εμείς!     

Καταστρέψτε το αμέσως!!!

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Πατρῶν ἐνημερώνει τὸ Χριστεπώνυμο Πλήρωμα τῆς τοπικῆς Ἀποστολικῆς μας Ἐκκλησίας ὅτι, κατὰ τὶς ἡμέρες αὐτές, ὁμάδες αἱρετικῶν ἀπὸ τὴν λεγομένη "Ἑλληνικὴ Ἱεραποστολικὴ Ἕνωση", περιέρχονται τὴν πόλη τῶν Πατρῶν ἀλλὰ καὶ τὰ χωριά μας, μοιράζοντας αἱρετικὰ φυλλάδια μέσα σὲ τσάντες τὶς ὁποῖες κρεμοῦν ἔξω ἀπὸ τὶς πόρτες τῶν πιστῶν.
Γνωστοποιοῦμε λοιπὸν πρὸς ὅλους, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ "Ἑλληνικὴ Ἱεραποστολικὴ Ἕνωση" ἀποτελεῖ Προτεσταντικὴ Αἵρεση πού σκοπὸ ἔχει, νὰ ὁδηγήσει στὴν πλάνη τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ὅπως πράττουν ὅλοι οἱ αἱρετικοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ὄργανα τοῦ διαβόλου.
Γι' αὐτὸν τὸν λόγο, κανεὶς νὰ μὴν δέχεται τὸ ὑλικὸ ποῦ διανέμουν καὶ ὅσοι τὸ βροῦν στὶς πόρτες τῶν σπιτιῶν τους νὰ τὸ καταστρέψουν.
Γιὰ ὅποια πληροφορία χρειασθοῦν, οἱ εὐσεβεῖς Χριστιανοί μας, νὰ ἐπικοινωνήσουν ἄμεσα μὲ τόν Ἱερέα τῆς Ἐνορίας τους ἢ μὲ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πατρῶν στὸ τηλ. 2610 - ###.###, εἴτε μέ τήν Ἀντιαιρετική Ἐπιτροπή τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως στό τηλ. 6977-######.

Πηγή.

Και ερωτώ ο πτωχός το πνεύματι: 

Γιατί "να μην το δεχθούν" και να το "καταστρέψουν"; 
Είναι τόσο εύθραυστη η πίστη του χριστεπώνυμου πληρώματος της Πάτρας ώστε να κινδυνεύσει να θρυμματιστεί με μια απλή έκθεση σε ένα αιρετικό κείμενο; 
Ή μήπως η θεολογική κατάρτιση των ποιμένων είναι τόσο σαθρή που αν το χριστεπώνυμο πλήρωμα τους πάει τυχόν ερωτήσεις και απορίες που τους προκάλεσε η ανάγνωση του αιρετικού υλικού, θα τους φέρει σε δύσκολη θέση; 
Ή μήπως έχουν πιο σοβαρά πράγματα να κάνουν απ' τη πνευματική θωράκιση του ποιμνίου τους έναντι των αιρετικών δοξασιών των προτεσταντών, οπότε λένε στο ποίμνιο να μην τ' αγγίζουν εξ' αρχής για να κάνουν οικονομία χρόνου;

Χωρίς να το θέλω, καταλήγω αβίαστα σε τρία συμπεράσματα:

1) Το Πατραϊκό ιερατείο και το ποίμνιό του ζει στην αλήστου μνήμης εποχή που η θέση των μη "εγκεκριμένων" βιβλίων ήταν στην πυρά, μαζί με τους συγγραφείς τους ενδεχομένως.
2) Το Πατραϊκό ιερατείο και το ποίμνιό του νομίζουν ότι στα μόρια της κυτταρίνης κρύβονται δαίμονες που θανατώνονται ή εξορίζονται άμα την καταστρέψεις. 
3) Το Πατραϊκό ιερατείο και το ποίμνιό του δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να παραδέχονται δημοσίως το πόσο ανεπαρκές είναι το όλο πνευματικό τους οικοδόμημα και πόσο διάτρητη η θεολογική τους πανοπλία, αφού μια απλή έκθεση σε αιρετικό υλικό μπορεί να καταστεί μοιραία γι αυτούς.

...και φυσικά, τους ευχαριστώ πολύ και ειλικρινά που, δια μίαν εισέτι φορά, επιβεβαιώνουν τις απόψεις μου για τις  θρησκείες, τα αμνοερίφια και τα ιερατεία που τα αρμέγουν και τα κρατάνε στο σκοτάδι το βαθύ, το μαύρο κι άραχνο. Εύγε!!! 

...και ένα απδέητ διότι πολύ μας ήρεσεν, ειδικά μετά του μονδελοπνίχτου κυρίου Προέδρου...    

Ο έχων δύο χιτώνας...

...να δίνει τον έναν, όκ, αυτό μόνο είπε ο Τζήζας, για το επιτόκιο δεν είπε τίποτα-τίποτα-τίποτα... τίποτις απολύτως και γι αυτό τα παλικάρια το διαμόρφωναν κατά το δοκούν: 370%...
Ερώτηση κρίσεως: Άμα το θύμα δεν ήτανε σινάφι τους, δηλαδής κρτικοδίαιτος κηφήνας κι ήταν κανάς ταλαίπωρος εργαζόμενος ή μικρομεσαίος, πόσα θα ζήταγαν; Κανα-δυό κιλά κρέας του μάλλον...

Πάντως με αυτό το σκηνικό, το part time παπάς και part time κάτι άλλο, κάτι άλλο πρέπει να είχαν υπ' όψιν τους, αλλά βλέπεις, για το ιερατείο, έξις δευτέρα φύσις... δε ξέρουν και πολλές άλλες τέχνες.

Ά ρε κάτι φτώχειες...!

Περί Super Puma ο λόγος...

Με πατερμά τα κόκαλα δε κολλάνε κι άμα είσαι και γεροντάκι φυλάγεσαι κι απ' το πέσιμο κι απ' το χέσιμο, δε πα νά 'σαι κι ο αρχισαμάνος της φυλής μ' εφτά καντάρια άγιο πνεύμα και τα μάτια του άγιου Χριστόφορου καρφωμένα απάνω σου...

Αλλά για δε μας λέτε ωρέ παλληκάρια, για πόσα γεροντάκια στις Άνω Αετορραχούλες που πέσανε στα πέτρινα τα καλντερίμια και σπάσανε τίποτα λεκάνες σου λέω τώρα, όχι για χέρια ούτε για πόδια, το σηκώσατε το Super Puma;;;

Και τούτο το εντεκάχρονο στη Σύμη που κόντεψε να χάσει το μάτι το, στο πηγάδι κατούρησε και δε βρέθηκε ούτε ένα τόσο δα ελικοπτεράκι να το πάει στη Ρόδο; Άμα είσαι σαμάνος και σε κόψει διάρροια ο πανάγαθος προμηθεύει ελικόπτερα κι άμα δεν είσαι βολεύεσαι με το πλοίο της γραμμής δηλαδή;  

 

Χριστιανισμός και Εξουσία...

Μεταφέρθηκε από τον ΑΘΡΗΣΚΟ.

Κοίτα ποιος μιλάει...

...για Ανθρώπινα Δικαιώματα, ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα και Ελευθερία του Ανθρώπου!!!  Κι όλα αυτά για τη κάρτα του Πολίτη που δεν θα γράφει το ΧΟ, γιατί αν έγραφε θα κάνανε τουμπεκί ψιλοκομμένο...

Γιατί δε λένε ευθέως ότι τους καίει η δεισιδαιμονία τους και το 666 (μπού!) ???

Κόπτονται περί των του απορρήτου των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων οι θρασύτατοι που έχουν κάνει αμαρτία ακόμα και το γέλιο και το στραβή πορδή και απαιτούν να εξομολογείσαι τις «αμαρτίες» σου στο κάθε κομπλεξικό και άχρηστο, αγράμματο κι αμόρφωτο ρασοφόρο αλλιώς σε στέλνουν ολοσούμπιτο στη κόλαση.

Κόπτονται περί των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όταν θεωρούν τη Γυναίκα δεύτερης ποιότητας οικιακό σκεύος, την ομοφυλοφιλία κουσούρι και τον παιδικό προσηλυτισμό θεϊκή προσταγή. Όταν δεν αφήνουν τους αλλόθρησκους να έχουν χώρους λατρείας και διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους όταν προσεύχονται δημόσια, την ώρα που οι ίδιοι θεωρούν φυσιολογικό ότι τα σχολεία και τα στρατόπεδα είναι χώροι μαζικής προσευχής. Όταν θεωρούν εκ θεού το δικαίωμά τους στην φοροδιαφυγή και στη μισθοδοσία τους από τον κρατικό κορβανά, δηλαδή απ’ όλους τους πολίτες, άσχετα με το αν είναι ΧΟ ή αλλόδοξοι ή αλλόθρησκοι ή άθρησκοι ή Άθεοι.

Κόπτονται περί Ελευθερίας του Ανθρώπου οι εφευρέτες της «βλασφημίας» που οι εγκέφαλοί τους είναι τόσο ποτισμένοι από την ελέωι θεού δεσποτεία και από τον μεσαιωνικό φεουδαλισμό που τους καθιστά παντελώς ανίκανους να αντιληφθούν τι σημαίνει δημοκρατία και κράτος και τι ρόλο παίζουν οι πλειοψηφίες σ’ αυτή, ποια η θέση των μειοψηφιών και τι σημαίνει ελεύθερη έκφραση. Όταν οι ίδιοι είναι ο πιο βρώμικος διαχρονικός μηχανισμός ελέγχου συνειδήσεων, όταν απαιτούν πίστη, τυφλή υπακοή, σύνθλιψη της προσωπικότητας και της Ανθρώπινης αξιοπρέπειας μέσα από διαρκή ταπείνωση και ηλίθιες και παντελώς αστήρικτες ενοχές και ευνουχισμό, μέσα από παρανοϊκό έλεγχο του τι και πότε τρως και πίνεις, τι ρούχα φοράς και πως και με ποιόν/ποιάν που και πότε μπορείς να πηδιέσαι, τι να διαβάζεις, να μη σκέφτεσαι κι άμα σκέφτεσαι τι να σκέφτεσαι και πως…

Αυτοί που μακέλεψαν την Ανθρωπότητα κατά συρροήν και κατ’ επανάληψιν γιατί, αιώνες τώρα, έχει καρφωθεί στη γκλάβα τους ότι πρέπει ούλοι να γίνουν ότι κι αυτοί με το ζόρι και άμα τους πεις ότι το θρήσκευμα είναι ελεύθερη επιλογή ενηλίκων ανθρώπων παθαίνουν εγκεφαλικό και ρίχνουν κι άλλο κάρβουνο στις φωτιές κάτω απ’ τα καζάνια…

Ιδού η πινακοθήκη των θρασυτάτων τσελιγκάδων, με το καλλιτεχνικό Επαγγελματικό τους ψευδώνυμο και τον τόπο που βόσκουν το κοπάδι και που σέβονται απολύτως τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα του, τα Ανθρώπινα δικαιώματά του και προπάντων την Ελευθερία του:

Αιτωλίας Κοσμάς,

Κονίτσης Ανδρέας,

Πειραιώς Σεραφείμ,

Κηφισίας Κύριλλος,

Φθιώτιδος Νικόλαος,

Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμος,

Θεσσαλονίκης Ανθιμος,

Καλαβρύτων Αμβρόσιος,

Σπάρτης Ευστάθιος,

Λαγκαδά Ιωάννης,

Γόρτυνος Ιερεμίας,

Πατρών Χρυσόστομος,

Αργολίδος Ιάκωβος,

Λαρίσης Ιγνάτιος,

Ξάνθης Παντελεήμων

Κυθήρων Σεραφείμ

Δεν είναι γραφικοί, είναι επικίνδυνοι! 

Πάτε στο ΒΗΜΑ να φρίξετε…

Βεβαίως και να ελέγξετε τα σχολικά βιβλία...

...πολυχρονεμένοι μας σαμάνοι!

Και μετά εμείς θα ελέγξουμε και τα δικά σας τα κιτάπια και τα πεπραγμένα... για όλο το χρονικό διάστημα που αναλάβατε εσείς εργολαβικά τη Γνώση, την Παιδεία και την Τέχνη, κάπου εκεί στο τριακοσιοστό εικοστό πέμπτο έτος Κυρίου εάν ενθυμούμαι καλώς. 

Κι εάν επίσης ενθυμούμαι καλώς, στα Γράμματα παραλάβατε κάτι τέτοιο:

...και το κάματε κάπως έτσι:

Και εις τας Τέχνας παραλάβατε κάτι τέτοιο...

...και το κάματε κι αυτό κάπως έτσι:

Υποθέτω ότι με τα πρότυπα Πνευματικότητας που μας προτείνετε να ακολουθούμε γενικώς στη ζωή μας, με αυτά ακριβώς τα πρότυπα θα κάμνετε και τον σχετικό έλεγχο στα σχολικά εγχειρίδια...

Δεν πιστεύω ότι θα αρνηθείτε αυτόν τον έλεγχο, έ φανταστικοί μου σαμάνοι;;;

Άντε, κι εγώ θα σας ευχαριστήσω δημοσίως που σώσατε την αρχαία Ελληνική Γραμματεία διπλοτριπλοκλειδαμπαρώνοντάς την στα μοναστήρια σας, ώστε να μην πέσοει στα μάτια του πεπλανημένου όχλου του λαμπρού Μεσαίωνα και ξεστραβωθεί ανάποδα και μορφωθεί στραβά η πλέμπα...  

Αυτά επί του παρόντος

Αξιακόν Σύστημα (Θεόπνευστον)

Το κείμενο αυτό εξορύξαμε από το χρυσωρυχείο του ΆΘΡΗΣΚΟΥ και το αναδημοσιεύουμε αυτούσιο. Πρόκειται για την επιτομή του θεοπνεύστου Αξιακού Συστήματος των πνευματικών καθοδηγητών της τροφού του Έθνους της Ορθόδοξης Δαιμωνοκρατίας του νεοΕΛλαδιστάν. 

Προσοχή ! : Για όσους έχουν μάτια ερμητικά κλειστά και τ' αυτιά τους έχουν τοίχους, θέλει γερά νεύρα.

Μάρω Κιουλάφα

Την άκρα ανοησία αγγίζει αυτός που θέλει να νικήσει την φύση.  

Ευριπίδης

Ο άνθρωπος είναι βιολογικό και κοινωνικό ον. Πάνω απ΄ όλα όμως είναι ένα βιολογικό-φυσικό ον. Η εναντίωση στην φυσικότητα του ανθρώπου ως «άθλος» ή «καταξίωση έναντι του θείου» αποτέλεσε μέσον χειραγώγησης και καταπίεσης των μαζών από την πολιτική και θρησκευτική εξουσία. Θεμελιωτές και πρωτεργάτες υπήρξαν οι ιδρυτές αφύσικων φιλοσοφικών θεωριών και θρησκευτικών δογμάτων ανά τους αιώνες της ανθρώπινης ιστορίας.

Από αρχαιοτάτων χρόνων η θρησκεία συμπεριέλαβε όλες τις ανθρώπινες ανησυχίες και έγινε ο εκπρόσωπος και ο φορέας των κοινωνικών προβληματισμών. Τα εκάστοτε ιερατεία ήσαν οι πρώτες αμειβόμενες ομάδες για την κοινωνική αυτή προσφορά. Ο λαός και οι απλοί απαίδευτοι άνθρωποι είχαν επιλέξει τους πνευματικούς τους σωτήρες και τους άμειβαν πλουσιοπάροχα για την προστασία που τους παρείχαν έναντι κάποιας θεϊκής τιμωρίας ή χάριτος. Το ερωτικό στοιχείο (ο έρωτας και η συνουσία) υπήρξαν αναμφίβολα οι πρωτογενείς δομές των κοινωνιών, αλλά η γυναικεία ύπαρξη εξ αιτίας της βιολογικής της κατασκευής θεωρήθηκε προβληματική, ακατανόητη, μαγική.

Ο αιματηρός κύκλος της εμμηνορρυσίας, της εγκυμοσύνης, του τοκετού, της γαλακτοφορίας και της γενικότερης ψυχοσωματικής συμπεριφοράς της, παραξένευαν τόσο τις ίδιες όσο και τον ανδρικό πληθυσμό ιδιαίτερα. Οι πρωτογενείς θρησκείες με τους μάγους-ιερουργούς της φυλής άλλοτε έβλεπαν την γυναίκα με θαυμασμό και δέος ως ιερό πρόσωπο καθιστώντας την ιέρεια ή μάντη, και άλλοτε την αντιμετώπιζαν ως βλαπτικό δαίμονα και αποδιοπομπαίο πλάσμα.

Έτσι η ερωτική συνεύρεση με την γυναίκα άλλοτε υμνήθηκε ως θεϊκή προσφορά γονιμότητας και άλλοτε καταδικάστηκε ως σαρκική, κτηνώδης αμαρτία και απαρέσκεια στον θεό. Η δεύτερη αυτή αντιμετώπιση του έρωτα έφτασε σε απαράδεκτες και ακραίες θέσεις στον χριστιανικό ασκητισμό-μοναχισμό και στις διδαχές του ιερατείου του. Η καταδίκη της σάρκας και ιδιαιτέρως των γεννητικών οργάνων (ως μέσον του σατανά για να κερδίσει ψυχές), θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα θέματα στην ιστορία του χριστιανισμού και των αιρέσεών του. Γι΄ αυτό και η ιδέα της παρθενίας στάθηκε κεντρικό σημείο αναφοράς στην «αγιοσύνη» και «θέωση» του ανθρώπου. Απόρροιες όλων αυτών των καταστάσεων είναι οι σεξουαλικές διαστροφές ως εναντίωση στην φυσικότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Διαστροφή πρώτη:
Παρθενία

Όλως ιδιαίτερη προσοχή επέστησε για την παρθενία η χριστιανική θρησκεία που την εξύψωσε σε ηθικό επίπεδο κατά πολύ ανώτερο από εκείνο της εποχής προ Χριστού. Τα Ευαγγέλια και η χριστιανική Εκκλησία διδάσκουν ότι η παρθενία είναι ηθικά προτιμότερη του γάμου. Ο λόγος αυτής της υπεροχής, σύμφωνα με τους θεολόγους και τους μυστικιστές είναι, ότι εκείνοι που τηρούν την παρθενία (άνδρες ή γυναίκες) λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, εκτός του ότι προσομοιάζουν με τον Ιησού, είναι περισσότερο ελεύθεροι να αφιερωθούν στην υπηρεσία του θεού ή των αγίων του.

Ο χριστιανισμός, ως θρησκεία από την οποία εκλείπει εντελώς η θηλυκή γονιμοποιός αρχή (Πατήρ-Υιός-Άγιο Πνεύμα), επιτέθηκε με σφοδρότητα στον σαρκικό έρωτα θεοποιώντας αφύσικες και διαστροφικές καταστάσεις. Η θρησκεία και η θεολογία που επικεντρώνει το ενδιαφέρον της στα γεννητικά όργανα του ανθρώπου, το μόνο που καταφέρνει είναι να υπερτονίζει τον ρόλο τους στην ζωή ως πρωταρχικής σημασίας, αφού το γενετήσιο ένστικτο της αναπαραγωγής δεν είναι απλώς μια παροδική επιθυμία, αλλά στοχεύει στην διαιώνιση της ζωής με βάση το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.
Σ΄ αυτήν την θρησκεία η σεξουαλική δραστηριότητα (λόγω της περιφρόνησης των γυναικών) αποτελεί «αναγκαίον κακό» για την αναπαραγωγή, και μόνο μέσα στον γάμο. Μετά την εγκυμοσύνη η σεξουαλική επαφή θεωρείτο πορνεία. Το Βατικανό (Β΄ Σύνοδος) δήλωνε: «Μέσα στον γάμο πρέπει να καλλιεργείται σοβαρά η υπόθεση της παρθενίας».

Η πολύτεκνος παρθένα Μαρία, αγία του Χριστιανισμού

Ο δυϊστικός τρόπος σκέψης σώμα-ψυχή, κόσμος-εκκλησία, ερωτισμός-εγκράτεια, δημιούργησε ένα σωρό εκτροπές της φυσιολογικής ανθρώπινης ζωής με αποτέλεσμα την δημιουργία του ασκητισμού, του μοναχισμού, της αντιερωτικής συμπεριφοράς των θρησκευομένων, ακόμα και για το ίδιο τους το σώμα.

Χαρακτηριστική είναι η θέση του Μ. Αθανασίου για την «χαρά» που δίνει η παρθενία, γράφοντας: «Ποίος λοιπόν εκ των ανθρώπων μετά θάνατον ή έστω ζων εδίδαξε περί παρθενίας και ότι δεν είναι αδύνατον αυτή η αρετή εις τους ανθρώπους; Αλλά ο Σωτήρ μας και βασιλεύς πάντων Χριστός, απεδείχθη τόσον πολύ ισχυρός εις την διδασκαλία αυτής, ώστε και παιδιά τα οποία δεν έφτασαν ακόμη εις την νόμιμον ηλικίαν, να ασκούν την ανωτέραν του νόμου παρθενίαν» (Περί ενανθρωπίσεως 51. 1-10). Μπορούμε να φανταστούμε την διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού που από την μικρή του ηλικία διδάσκεται ότι η παρθενία και η αποχή από κάθε φυσιολογική σεξουαλικότητα, αποτελεί θεάρεστο τρόπο ζωής. Είναι φυσικό να επέλθει το μίσος και ο φανατισμός σε οτιδήποτε προκαλεί την σεξουαλική διέγερση, και ιδιαίτερα το μένος προς την γυναίκα (μισογυνισμός). 

Η παρθενιά αυτοπροσώπως.

Δέσμια πλέον η ανθρώπινη προσωπικότητα φτάνοντας στην ενηλικίωση με πάμπολλες φοβίες και ενοχές εμπλέκεται στην δίνη των αφύσικων απαγορεύσεω.ν, όπως μας την δίνει χαρακτηριστικά ο άγιος Ιερώνυμος: «Η παρθενία μπορεί να χαθεί και μόνο με την σκέψη. Και η κόλαση περιμένει τον ασελγώς σκεπτόμενο αμαρτωλό.»

Ο Ε. Ροΐδης σε ένα απόσπασμα από το θαυμάσιο έργο του «Πάπισσα Ιωάννα» γράφει για τα αφύσικα των παράλογων απαγορεύσεων: «Ο καιρός, λένε, θεραπεύει όλες τις πληγές. Αλλά όχι, νομίζω, τον έρωτα και την πείνα. Τουναντίον, όσο περισσότερο μένει κανείς αγνός ή νηστικός, τόσο η όρεξή του μεγαλώνει, ως ότου καταντήσει να φάει τα παπούτσια του, όπως οι στρατιώτες του Ναπολέοντα στη Ρωσία, ή ν΄ αγαπήσει τις γίδες του, όπως οι τσοπάνηδες των Πυρηναίων.»
Και συνεχίζει πιο κάτω:
«Πολλοί φιλόσοφοι προσπάθησαν να βρούνε σε τι διαφέρει ο άνθρωπος από το κτήνος. Οι Εβραίοι ισχυρίστηκαν ότι διαφορά δεν υπάρχει («και τι επερίσσευσεν ο άνθρωπος παρά το κτήνος; Ουδέν, ότι τα πάντα ματαιότης» Εκκλησιαστής Γ΄19), και οι χριστιανοί ότι ο άνθρωπος έχει αθάνατη ψυχή, οι φιλόσοφοι ότι είναι λογικός, και ο Αριστοτέλης ότι φταρνίζεται συχνότερα από τα άλλα ζώα (Αριστοτέλης Προβλ. Ανέκδ. Τμήμα Β΄να΄). Αλλά καλύτερα απ΄ όλους πέτυχε νομίζω, ο Σωκράτης, που πρόσεξε ότι υπερέχουμε από τα ζώα στο ότι αυτά την άνοιξη μονάχα κάνουν εκείνα, που ο άνθρωπος μπορεί όλο τον χρόνο να τα κάνει (Ξενοφώντος:Απομνημονεύματα Α΄4)».

Κλείδωμα του αιδοίου.

Ο μέγιστος ιστορικός Θουκυδίδης θα καταθέσει πολλά χρόνια πριν την έλευση του χριστιανισμού την θέση του για το αφύσικο στην ζωή των ανθρώπων, γράφοντας:
«Γενικά, είναι αδύνατον, και είναι πολύ ανόητος αυτός που νομίζει ότι μπορεί ν΄ αποτρέψει την ανθρώπινη φύση όταν αυτή ορμά να κάνει κάτι, με την δύναμη των νόμων ή με οποιονδήποτε άλλο φόβο.»

Με την πρωτοφανή εχθρότητα που εισάγεται ανάμεσα στον άνθρωπο και στην ίδια του την φύση, διαμορφώνεται ένας μαζοχιστικός ανθρώπινος χαρακτήρας, αναίτια επιθετικός απέναντι στις ίδιες του τις παρορμήσεις και ακατάπαυστα αυτοτιμωρούμενος, επειδή όμως δεν υπάρχει μαζοχισμός χωρίς το σαδιστικό του παραπλήρωμα, αυτός ο τύπος ανθρώπου που γέννησε ο χριστιανισμός, στάθηκε ικανός για τις αγριότερες ωμότητες που γνώρισε ποτέ η ανθρώπινη ιστορία.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα: ο Χίτλερ εστάλη από την βαθιά θρησκευόμενη μητέρα του στο σχολείο του μοναστηριού στο Λάμπαχ. Ο Στάλιν έζησε τα παιδικά του χρόνια μέσα σε ιερατική σχολή. Οι καθολικοί Ισπανοί και Πορτογάλοι ρήμαξαν και εκφύλισαν τους λαούς της Λατινικής Αμερικής και ταλαιπώρησαν την Ευρώπη με τις ιερές τους Εξετάσεις. Οι Αμερικανοί είναι υπεύθυνοι για την γενοκτονία των Ινδιάνων και των μισών Αφρικανών που με τις ευλογίες της εκκλησίας, τους έθεσαν υποπόδιο των ποδών τους.
 

Διαστροφή δεύτερη:
Ευνουχισμός

Από αρχαιοτάτων χρόνων στις διάφορες μυστηριακές θρησκείες της Ανατολής, και ιδιαιτέρως της Κυβέλης της μητρός των θεών και του Άττιος στην Μ. Ασία, οι ιερείς ήσαν ευνούχοι. Η Κυβέλη ήταν μια χθόνια θεότητα, θεά της βλαστήσεως, μητέρα των πάντων, η δε υποδεέστερη θέση του Άττιος δίπλα της, υπενθυμίζει τους χρόνους της μητριαρχίας. Κατά τον μύθο, όταν μαίνεται η καταιγίδα στην Ίδη, περνά η Κυβέλη καθισμένη πάνω σε λιοντάρι που βρυχάται και αναζητά με θρήνους τον εραστή της Άττι. Ακολουθούσαν πεζοί οι πιστοί βγάζοντας μακρύ θρήνο με την συνοδεία κυμβάλων, και αυλών. Κραυγές και μανιώδης θόρυβος χτυπούσαν τον αέρα διακοπτόμενες από τα άγρια πηδήματα των πιστών. Έτσι καταλαμβάνονταν από ιερό ενθουσιασμό, έκσταση και μανία.
 Στην λατρεία αυτή μεγάλο ρόλο έπαιζε η φύση και το κλίμα των οροπεδίων της Μ. Ασίας, δηλαδή ο πολύ δριμύς χειμώνας και η ξαφνική αναπήδηση της βλαστήσεως μετά από τις ραγδαίες ανοιξιάτικες βροχές, η οποία μαραίνεται γρήγορα από τον αφόρητο καύσωνα του καλοκαιριού. Οι εναλλαγές αυτές ευφορίας και ξηρασίας, ευθυμίας και μελαγχολίας της φύσεως επιφέρουν απότομες αλλαγές χαράς και πένθους μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. 

ΟΙ ΙΧΡΑΣ: Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΚΑΣΤΑ ΤΩΝ ΕΥΝΟΥΧΩΝ
http://noctoc-noctoc.blogspot.com/200 ... ret-caste-of-eunuchs.html

Τον θρήνο για τον θάνατο της φύσεως διαδέχεται η έκρηξη παράφορης χαράς κατά την διάρκεια της άνοιξης. Η αντίθεση αυτή των συναισθημάτων εκδηλώνονταν με άγρια έθιμα, με οργιαστικούς χορούς, εκούσιους τραυματισμούς, την μέθη στην θέα του αίματος, ραντισμό των βωμών με αυτό, και με την θυσία του ανδρισμού υπό το κράτος του παροξυσμού. Έτσι πίστευαν ότι ενώνονταν με την θεότητα και μεταφέρονταν πραγματικά σε πλήρη πάθους έκσταση. Η μανία αυτή και οι ακρωτηριασμοί είναι εκδήλωση του διακαούς πόθου προς απαλλαγή από την δουλεία των σαρκικών ορμών και την απελευθέρωση της ψυχής από τα δεσμά της ύλης. «Θαρσείτε μύσται του θεού σεσωσμένου. Έσται γαρ υμίν εκ πόνων σωτηρία.» Δεν είναι λοιπόν παράδοξο ότι στην λατρεία της Κυβέλης παρατηρούνται ασκητικές τάσεις, όπως αποδεικνύει η ύπαρξη μοναχών γνωστών με το όνομα «μητραγύρτες», οι οποίοι με την εμφάνισή τους στον ελλαδικό χώρο προξενούσαν την αποστροφή.

Στην αιγυπτιακή θρησκεία ο Ώρος, γιος του Όσιρι και της Ίσιδος ευνουχίζει τον Τυφώνα. Πολλοί ευνούχοι στην εποχή των Πτολεμαίων απόλαυσαν μέγιστων τιμών ως στρατηγοί και κηδεμόνες ανήλικων βασιλέων. Από την Αλεξάνδρεια ο ευνουχισμός εισήχθη στη Ρώμη, στο Βυζάντιο και τον χριστιανισμό. Ο εκκλησιαστικός συγγραφέας Ευσέβιος αναφέρει τον αυτοευνουχισμό του Ωριγένους. Ο Βαλέσιος τον μιμήθηκε και όταν καταδιώχθηκε κατέφυγε στην Πέτρα της Αραβίας όπου οι μιμητές του ( εκουσίως ευνουχισμένοι) αποτέλεσαν την αίρεση των βαλεσιανών (240μ.Χ) τους οποίους αποκαλεί ο Επιφάνιος «αποκόπους». Παρά τους αυστηρούς νόμους κατά του ευνουχισμού στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία και τις απαγορεύσεις των Οικουμενικών Συνόδων, το φαινόμενο του ευνουχισμού για θρησκευτικούς λόγους είχε πάρει ανησυχητικές διαστάσεις.
Μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνος στην Αίγυπτο τον ευνουχισμό τον εκτελούσαν στα μοναστήρια τους οι Κόπτες ιερείς.

Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (ΙΘ΄12) αναφέρονται τα λόγια του Ιησού που πάνω σ΄ αυτά στηρίχθηκε η πεποίθηση ότι ο ευνουχισμός είναι αρεστός στον θεό: «εισί γαρ ευνούχοι οίτινες εκ κοιλίας μητρός εγεννήθησαν ούτω. Και εισίν ευνούχοι οίτινες ευνουχίσθησαν υπό των ανθρώπων, και εισίν ευνούχοι οίτινες ευνούχισαν εαυτούς δια την βασιλείαν των ουρανών. Ο δυνάμενος χωρείν χωρείτο.»
Ο ευνουχισμός ως πράξη «θεάρεστη», που σκοπό είχε την προστασία από τον πειρασμό της σάρκας, είναι υβριστική σύμφωνα με τους νόμους της φύσεως. Πουθενά στο ζωικό βασίλειο δεν παρατηρείται τέτοιας μορφής ύβρις. Μόνον ο ανθρώπινος νους, ο δημιουργός θεών και θρησκειών, είναι ικανός να επινοήσει μεθόδους ταπείνωσης και εξευτελισμού για να επιτύχει την ένωση με την άλλη του νοητική δημιουργία, το θείον!
 

Διαστροφή τρίτη:

Αναχωρητισμός-Ασκητισμός-Μοναχισμός

«Είναι ψυχική νόσος το να επιθυμείς το αδύνατον.» Βίας ο Πριηνεύς

Η βασική προϋπόθεση που επιτρέπει ακραίες αποφάσεις ζωής και συμπεριφοράς, είναι η δυαρχική αντίληψη περί του κόσμου (ύπαρξη καλού-κακού, ύλη-πνεύμα) και του ανθρώπου (σώμα-ψυχή). Το σώμα θεωρείτο τάφος της ψυχής και ο αγώνας του ανθρώπου έγκειται στην απελευθέρωση της ψυχής από τα δεσμά της σάρκας και του κόσμου των αισθήσεων.

«Αναχωρητές» ονομάστηκαν από τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς εκείνοι που για θρησκευτικούς λόγους και σκοπούς απαρνήθηκαν τον κόσμο και τα εντός αυτού εγκαταλείποντας τις πόλεις, για να αφοσιωθούν αποκλειστικά σε μια ζωή μετανοίας, νεκρώσεως των επιθυμιών της σάρκας, προς επίτευξη ανώτερης πνευματικής κατάστασης.

Ρώσοι μοναχοί στον Άθωνα. Αρχές 20ού αιώνα. 

Στούντιο σκήτης Αγίου Ανδρέα.

Από: http://ardalion.wordpress.com/2008/08/31/vatopedi/

«Ασκητές» (ασκούμενοι), η Ιστορία της Θρησκείας παρατηρεί ότι υπάρχουν λίγο ή πολύ σε κάθε θρησκεία. Και στις πρωτόγονες ακόμα κοινωνίες παρατηρούνται «καθαρτικές», ή «εκστατικές» ασκήσεις. Από όλες όμως τις επιμέρους θρησκείες ο ασκητισμός αναπτύχθηκε περισσότερο στους Ινδούς και στον χριστιανισμό.

Ο χριστιανικός ασκητικός-μοναχικός βίος εδράζεται στην ηθική των Ευαγγελίων και στηρίζεται στην εγκράτεια και την αυταπάρνηση αποβλέποντας στην δυνατή τελειότητα και στην αγάπη του θεού. Περιλαμβάνει την εγκράτεια, την άσκηση, την αγνεία και την παρθενία. Στα εκατοντάδες χριστιανικά μοναστήρια ανά τον κόσμο οι μοναχοί υπάκουαν σε κανόνες αυστηρούς που η παράβασή τους τιμωρούνταν αυστηρά. Είχαν ακόμα ποινικοποιηθεί ως «μολυσματικές» και οι απόλυτα φυσιολογικές σωματικές δράσεις. Αναφέρουμε ως παράδειγμα το «Πηδάλιον» (Νικοδήμου Αγιορείτου) στο οποίο καταγράφονται όλοι οι ιεροί κανόνες του μοναχικού βίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εδώ παραθέτουμε ενδεικτικά μερικούς για να κατανοήσουμε τον βαθμό παράνοιας και διαστροφής των ανθρώπων που τους συνέταξαν.

Κανών στ΄: «Ο παρών κανών διορίζει, ότι όποιος μολυνθεί τη νύκτα με την καθ΄ ύπνους ρεύση, να μη μεταλαμβάνει εκείνη την ημέρα. Να πει δε τον ν΄ Ψαλμό του Δαυίδ και τεσσαράκοντα εννέα μετάνοιες να κάνει, έτσι καθαρίζεται από τον μολυσμό αυτόν. Επειδή δε και οι γυναίκες παθαίνουν καθ΄ ύπνους ενυπνιασμό, πρέπει παρόμοια με τους άνδρες να επιτιμώνται.»

Κανών ζ΄: «Όποιος πάθει ρεύση ακόμα κι αν είναι ξύπνιος, επτά ημέρες εμποδίζεται από την θεία κοινωνία, κατά τον κανόνα αυτόν, λέγοντας κάθε ημέρα τον ν΄ Ψαλμό και κάνοντας κάθε ημέρα τεσσαράκοντα εννέα μετάνοιες.
Και ο συγγραφέας του Πηδαλίου «άγιος» Νικόδημος εξηγεί:

«Το να παθαίνει κάποιος όταν είναι ξύπνιος ρεύση, προέρχεται ή από μια ζωντανή φαντασία και εικόνα του αντικειμένου που αγαπά, όταν αυτό δεν είναι παρόν, ή από μια ηδονική θεωρία του προσώπου, ή ακοή της φωνής, ή άγγιγμα του ερωμένου υποκειμένου, όταν αυτό είναι παρόν. Ακολουθεί δε αυτό ως επί το πλείστον εις εκείνους οπού είναι θερμής κράσεως και θερμού αίματος, και εις εκείνους οπού συνήθισαν εις την πορνεία πολύ καιρό. Διότι αυτών οι πόροι του σπέρματος με το να είναι ανοικτοί, από λίγη αιτία εύκολα αποσπερματίζουν, καθώς λέγουν οι ιατροί. Σημείωσε δε ότι βρίσκεται επιγραφομένη Αναστασίου Αντιοχείας διαίρεση περί της ρεύσεως οπού μπορεί να πάθει κάποιος όντας ξύπνιος, που λέγει:Την έξυπνη ρεύση ή την κάνει ο άνθρωπος εις τον εαυτόν του ή σε άλλον. Αυτή που γίνεται στον εαυτόν του, ή γίνεται με πιάσιμο της χειρός, και αυτή κανονίζεται εις σαράντα ημέρες (επειδή είναι η ίδια μαλακία), ή χωρίς πιάσιμο της χειρός. Αυτή δε, άλλη γίνεται από μόνη προσβολή και κανονίζεται μία ημέρα, και άλλη γίνεται με συνδυασμό του λογισμού. Η με συνδυασμό γενομένη ή γίνεται χωρίς συγκατάθεση και χωρίς γαργαλισμόν και κανονίζεται τρεις ημέρες, ή και με γαργαλισμό χωρίς όμως συγκατάθεση και κανονίζεται επτά ημέρες. 

Καλόγερος ξεθεομένος από τις νηστείες

Πάλι η προς άλλο πρόσωπο γινομένη, ή γίνεται με συγκυλισμό ή χωρίς συγκυλισμό. Η χωρίς συγκυλισμό γινομένη, ή γίνεται με πιασίματα και φιλήματα, χωρίς όμως γαργαλισμό, και κανονίζεται είκοσι ημέρες, ή γίνεται με γαργαλισμό και κανονίζεται τριάντα ημέρες. Η δε με συγκυλισμό γινομένη, ή γίνεται εις ομογενή και κανονίζεται εβδομήντα ή ογδόντα ημέρες, ή γίνεται σε ετερογενή, ζώα δηλαδή, και κανονίζεται επτά χρόνους.»

Κανών η΄: «Ο παρών κανών διορίζει ότι όποιος κάνει μαλακία, τεσσαράκοντα ημέρες να μην μεταλαμβάνει, περνώντας αυτές με ξηροφαγία, δηλαδή με ψωμί μόνο και νερό, και κάνοντας καθημερινά εκατό μετάνοιες. Περί δε των μαλακών και πόρνων απλώς λέγει ο άγιος Μελέτιος ο Ομολογητής, ότι κάνουν θυσία εις τον διάβολο το σπέρμα τους, το οποίο είναι το τιμιώτερο μέρος του σώματός των.»
Κανών θ΄: «Μίξη εδώ ο Κανών λέγει όχι την τέλεια αμαρτία της αρσενοκοιτίας, αλλά όταν κάποιοι δυο, ο ένας εις τον άλλο κάνουν την μαλακία, το οποίο με διπλό Κανόνα κανονίζει ο Άγιος, και αυτόν που το έκανε επιτιμά με ογδόντα ημέρες να ξηροφαγεί και να κάνει καθημερινά εκατό μετάνοιες, επειδή όχι μόνο βλάπτει τον εαυτό του, αλλά και τον αδελφό του, και κάνει την αμαρτία διπλή.»

Από την προσεκτική ανάγνωση των λίγων «Κανόνων» που αναφέρονται, ο αναγνώστης μπορεί να σκιαγραφήσει το ψυχολογικό προφίλ του συγγραφέα, που με περισσή ανάλυση και περιγραφή των σεξουαλικών καταστάσεων προσπαθεί να νουθετήσει τους στην «αμαρτία» περιπεσόντες μοναχούς. Ο φυσιολογικός ερωτικός πόθος ανδρών και γυναικών καταδικάζεται και τιμωρείται με ξηροφαγίες, γονυκλισίες και ψαλμούς. Εδώ ο σοφός Ροΐδης θα μπορούσε να παρεμβληθεί και να σχολιάσει: «Οι ερωτικοί πόθοι μοιάζουνε με τον ασβέστη, που όσο περισσότερο τον βρέχεις, τόσο πιο πολύ ανάβει!». Και ο Αρχιγένης θα συμπλήρωνε: «Η εγκράτεια είναι το πιο σφοδρό αφροδισιακό».

Αλλά ο «άγιος» Νικόδημος συνεχίζει, για να βοηθήσει κι εμάς στην κατανόηση της δημιουργίας των σεξουαλικών διαστροφών από την κατάπνιξη και καταπίεση του φυσιολογικού ανθρώπινου ερωτισμού, γράφοντας:
«Αλλά πρέπει και να σημειώσουμε ότι η μαλακία γίνεται τριών λογιών, ή με το χέρι το ίδιο του ανθρώπου, ή με το χέρι άλλου, ή με το κοπάνισμα και κτύπημα εις τα μηρία. Δεν πρέπει και τούτο να λανθάνει τους πνευματικούς Πατέρες, ότι η κατάρατος μαλακία προχωρεί και εις τις γυναίκες. Δια τούτο και αυτές πρέπει να κανονίζονται ωσάν και οι άνδρες, ίνα μη λέγω και βαρύτερα.

Μέλη καλογερικής συμμορίας, με μοναδικές φακιρικές επιδόσεις
Μυστηριωδώς πώς, μετατρέπουν λίμνες σε οικόπεδα, άνευ κατασκευής αποξηραντικών έργων.

Μερικοί, μίξη νόμισαν τον συγκυλισμό και την παρατριβή των μελών και όχι την τέλεια αμαρτία. Γίνεται δε ο συγκυλισμός, ή μετά δυο ανδρών, ή μετά δυο γυναικών, ή μετά ανδρός και γυναικός. Είναι δε ο συγκυλισμός κατά το βάρος της αμαρτίας, ανάμεσον μαλακίας και πορνείας, της μεν μαλακίας μεγαλύτερος, της δε πορνείας μικρότερος.»

Το φυσιολογικό ξύπνημα των ανθρώπινων ορμών κατά την εφηβική ηλικία και η αυτοϊκανοποίηση θεωρούνται μέγιστα αμαρτήματα στην χριστιανική θρησκεία. Οι διδαχές του αγίου Ιωάννη του Νηστευτή δηλώνουν ότι:
«Οι μαλακοί (οι αυτοϊκανοποιούμενοι) είναι άθλιοι και ελεεινοί, διότι α) κιτρινίζουν, β) αδυνατεί ο στόμαχός των και να χωνεύσουν δεν ημπορούν, γ) ασθενεί η όραση των οφθαλμών των, δ) χάνουν την φωνή των, ε) χάνουν την ευφυΐα των, στ) χάνουν την μνήμη, ζ) χάνουν τον ύπνο με κάποια ταραχώδη ενύπνια, η) τρέμει το σώμα των, θ) χάνουν όλη την ανδρεία του σώματος και της ψυχής και γίνονται άνανδροι ωσάν γυναίκες, ι) ακολουθεί εις αυτούς η αποπληξία, δηλαδή ο ταμπλάς, ια) ακολουθεί συχνά εις αυτούς η καθ΄ ύπνους ρεύσις, πολλάκις δε και όταν είναι ξύπνιοι, δια το πολύ άνοιγμα των σπερματικών πόρων, και ιβ΄) τέλος πάντων γηράσκουν γλίγωρα και αποθνήσκουν κακώς.»
Με αυτές τις τρομακτικές και ανατριχιαστικές καταστάσεις απειλούσαν οι εκπρόσωποι της «θρησκείας της αγάπης» τους νέους ανθρώπους, ευνουχίζοντας ψυχές και σώματα, δημιουργώντας στερημένους μισάνθρωπους.

Διαστροφή τέταρτη:

Δουλικότητα-αυτοεξευτελισμός-μαζοχισμός

Τα όμορφα, γυμνασμένα, ερωτικά σώματα ανδρών και γυναικών εκδιώχθηκαν στα Τάρταρα και την θέση τους πήραν τα άσχημα, αποστεωμένα και βρώμικα σώματα των «αγίων» και ασκητών, που αποτέλεσαν πρότυπα αγιοσύνης και οσιότητας. Η υπερηφάνεια, η αξιοπρέπεια, η ρώμη, η ελευθερία, το κάλλος και όλες εν γένει οι ελληνικές ανθρώπινες αξίες περιέπεσαν στην λήθη, αφού ο χριστιανικός θεός και οι εκπρόσωποί του απαιτούσαν την πλήρη υποταγή του ποιμνίου του.

Η διδαχή του Ιησού (Κατά Ματθαίον 5, 39) λέει:
«Να μην αντιστέκεστε στο πονηρό, άλλ΄ όποιος σε κτυπήσει στο δεξί μάγουλο, να του στρέψεις και το άλλο. Και σε εκείνον που θέλει να σε πάει στο δικαστήριο και να πάρει το πουκάμισό σου, άφησέ του και το πανωφόρι. Και όποιος σου επιβάλει αγγαρεία ένα μίλι, πήγαινε μαζί του δύο.»

Καλόγεροι εθνικά υπερήφανοι

Ο απόστολος των εθνών Παύλος δηλώνει:
«Ας υποτάσσεται ο καθένας στις ανώτερες εξουσίες, διότι δεν υπάρχει εξουσία παρά από τον θεό. Ώστε εκείνος που αντιτάσσεται στην εξουσία, αντιτάσσεται εις την διαταγή του θεού. Και εκείνοι που αντιστάθηκαν, θα κατακριθούν. Αυτός είναι ο λόγος που πληρώνετε φόρους, διότι οι αρχές είναι υπηρέτες του θεού (Προς Ρωμαίους 13,1).
«Οι δούλοι να υπακούετε εις τους κυρίους σας του κόσμου αυτού με φόβο και τρόμο…» (Προς Εφεσίους 6,5).
«Όσοι είναι εις τον ζυγόν της δουλείας, ας θεωρούν τους κυρίους των άξιους κάθε τιμής, δια να μην δυσφημείται το όνομα του θεού και η διδασκαλία» (Προς Τιμόθεον 6,1).
«Οι δούλοι να υποτάσσονται εις τους κυρίους τους, να είναι εις όλα ευάρεστοι» (Προς Τίτον 2,9).
«Υποταχθείτε λοιπόν σε κάθε ανθρώπινη εξουσία χάριν του Κυρίου, διότι είναι το θέλημα του θεού. Οι υπηρέτες να υποτάσσεσθε εις τους κυρίους σας, με τον οφειλόμενο σεβασμό, κι όχι μόνον με τους καλούς κι επιεικείς, αλλά και εις τους διεστραμμένους» (Προς Πέτρον 2,13).
Ένας από τους Τρεις Ιεράρχες της ελληνικής παιδείας, ο Ιωάννης Χρυσόστομος, προτρέπει λέγοντας:
«Όπως ακριβώς δεν ωφελεί καθόλου η περιτομή, ούτε βλάπτει η έλλειψη περιτομής, έτσι και δεν βλάπτει η δουλεία, ούτε ωφελεί η ελευθερία. Αλλά και αν μπορείς να γίνεις ελεύθερος, χρησιμοποίησε περισσότερο την δουλεία, δηλαδή να είσαι περισσότερο δούλος. Διότι θέλει να δείξει ότι καθόλου δεν βλάπτει η δουλεία, αλλά μάλιστα ωφελεί.» (Εις Α΄ Κορινθίους Ομιλία ΙΘ΄).

Ίσως από όλα τα ανωτέρω να μην έγινε κατανοητό το ζήτημα της γένεσης των διαστροφών μέσω των διαφόρων θρησκειών και ιδιαίτερα του χριστιανισμού. Θα αναφέρω όμως ένα πραγματικό γεγονός που ελπίζω να πείσει τον αναγνώστη για τον ρόλο που παίζουν οι ανόητες απαγορεύσεις στο σεβαστότερο και υγιέστερο ένστικτο του ανθρώπου: το ερωτικό.

 

Στις 7/10/2.000 στην Θεσσαλονίκη έγινε το 18ο Ιατρικό Συνέδριο Ενόπλων Δυνάμεων, και ο γενικός αρχίατρος Παύλος Διδάγγελος ανακοίνωσε: «Δραματική αύξηση του καρκίνου των όρχεων στους στρατεύσιμους. Οι στρατιώτες διστάζουν να αναφέρουν σε ανωτέρους ή σε γιατρούς, για τυχόν ενοχλήσεις ή συμπτώματα κατά την διάρκεια της θητείας και της εκπαίδευσής τους, με αποτέλεσμα να έρχονται σε μας με καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο.»

Η ανάμνηση της εποχής των τετράποδων προγόνων.

Στο ίδιο συνέδριο δηλώνεται ότι η έγκαιρη αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού θεραπεύει το 98% των περιπτώσεων. Αντιθέτως, http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=4748973337004862954αντιστρόφως ανάλογη είναι η επιτυχία σε σχέση με την καθυστέρηση παρουσίασης κι αντιμετώπισης του προβλήματος. Φυσιολογικά πλέον τίθενται τα βασικά ερωτήματα:
Α) Γιατί ντρέπονται οι νεαροί ασθενείς να φανερώσουν το πρόβλημά τους;
Β) Εάν το πρόβλημα αυτό εμφανιζόταν σε κάποιο άλλο μέρος του σώματός των, θα υπήρχε ο παραμικρός δισταγμός για την δήλωσή του;
Γ) Οι Έλληνες ανέκαθεν ντρέπονταν για τα γεννητικά τους όργανα, και αν όχι, από πότε και από ποια αιτία περιέπεσαν στην απαράδεκτη αυτή νοοτροπία;

Επίδειξη συμπεριφοράς που πηγάζει από το DNA των 

σκουληκιών που φέρει ακόμα το ανθρώπινο γονιδίωμα.

Οι απαντήσεις, τουλάχιστον από τα ανωτέρω, είναι προφανείς. Δεν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι ένας λαός όπως ο ελληνικός, με τους γυμνικούς του αγώνες, με τα γυμνά του αγάλματα των οποίων τα γεννητικά όργανα πρόβαλαν χωρίς πρόβλημα, με τις γιορτές της φαλλοφορίας, ότι αυτός ο λαός μπορεί να θεωρεί αμαρτωλά τα γεννητικά όργανα. Εν αντιθέσει, όπως αναφέρθηκε, δεκάδες χωρία από τους λόγους των Πατέρων της χριστιανικής πίστης, αφορίζουν στην κυριολεξία το ανθρώπινο σώμα και τις φυσικές ορμές του, δημιουργώντας άρρωστες και διαστροφικές προσωπικότητες. Ολοκληρώνουμε με την θέση του ιερού Αυγουστίνου: 
«Το ανθρώπινο γένος είναι βρώμικο, επειδή γεννιέται μέσα στις βρωμιές της μάνας του.»
 
Τα συμπεράσματα δικά σας.

Βιβλιογραφία:
Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός
«Γιατί το σεξ είναι διασκεδαστικό» Jared Diamond Εκδ. Κάτροπτρον
«Ένοπλος Δόλος» Μιχάλης Καλόπουλος
«Ανατομία της αγάπης και του έρωτος» Ιάσων Ευαγγέλου, εκδ. Βερέττας
«Πηδάλιον νηός της Ορθοδόξου Ελλησίας» Νικοδήμου Αγιορείτου