Το Σάββατο 29 Αυγούστου και ώρα 9:00 μ.μ. στον Δημοτικό Κινηματογράφο "ΟΡΦΕΑΣ", η Ηπειρωτική Εταιρία Πολιτισμού Τεχνών και Επιστημών, (ΗΠΕΠΟΤΕ) παρουσιάζει το συγκρότημα ARTICO. Τρεις κιθάρες "τραγουδούν" γνωστές μελωδίες των 60's, 70's και 80's...
Γενική είσοδος 7 ευρώ.
Εισιτήρια προπωλούνται στο βιβλιοπωλείο «Η Πολυθρόνα του Νίτσε»,
Φιλελλήνων 26-28, τηλ. 26810 77631.
ARTICO
Ένα ερασιτεχνικό μουσικό σχήμα που «ανασύρει» μπαλάντες της ρόκ μουσικής κυρίως των δεκαετιών ΄60, ΄70, ΄80 αλλα και παλαιότερες και πιο σύγχρονες, και τις «ξαναδιαβάζει» και τις προσεγγίζει με μια διαφορετική οπτική γωνία: Με «τρείς κιθάρες».
Το σχήμα αυτό, ΟΙ ARTICO, δημιουργήθηκε πριν δύο χρόνια από τρείς μηχανικούς (στο κύριο επάγγελμα): Τον κιθαρίστα / ηλεκτρολόγο-μηχανολόγο ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗ (CO) και τον κιθαρίστα και μπασίστα / πολιτικό μηχανικό ΓΙΑΝΝΗ ΤΙΚΩΦ (TI), δυό «παλιές καραβάνες» της ερασιτεχνικής μουσικής σκηνής της δεκαετίας των '70ς (MASTER SOUNDS, MACHINE BAND) αλλά και του 21ου αιώνα (ΤΕΚΤΟΝΕΣ, ΕΚΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ). Οι δύο αυτοί εραστές της μουσικής τέχνης «αναζωογονήθηκαν» από το νέο αίμα της ερασιτεχνικής δημιουργίας που τους μετάγγισε ο νέος κιθαρίστας / πολιτικός μηχανικός ΑΡΗΣ ΓΚΑΖΕΤΑΣ (AR). Οι τρείς τους προσέγγισαν ρόκ μελωδίες και μπαλάντες που σφράγισαν τις τρεις αυτές δεκαετίες, καθώς και εξαίσιες μπαλάντες που «διολίσθησαν» από τον δρόμο της «οικονομικής» επιτυχίας στην εποχή τους και παρέμειναν ως μοναδικά διαμάντια κρυμμένα στο απέραντο αρχείο της πρόσφατης μουσικής ιστορίας.
Οι ARTICO έχουν παρουσιάσει τη δουλειά τους σε συναυλίες σε μουσικές σκηνές (Μπαράκι του Βασίλη). Στην Άρτα έχουν τη μεγάλη χαρά και τιμή να παρουσιάσουν τις μπαλάντες αυτές αφιλοκερδώς, ύστερα από την ευγενική πρόσκληση της Ηπειρωτικής Εταιρίας Πολιτισμού Τεχνών και Επιστημών, με καλεσμένους τους δύο ξεχωριστούς μουσικούς: Τον ΠΕΤΡΟ ΣΤΑΜΕΛΟ στο μπάσο και στα τύμπανα - κρουστά και τη ΜΥΡΤΩ ΤΙΚΩΦ στα πλήκτρα.
στο Κάστρο της Άρτας την Πέμπτη 28 Ιουλίου στις 21:30
Η Ανδριάνα Μπάμπαλη μετά από δεκαετή παρουσία στο χώρο, και έχοντας στο ενεργητικό της συνεργασίες με πολλούς από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του χώρου ( Γ.Νταλάρας, Χ.Αλεξίου, Ν.Πορτοκάλογλου, Ε.Τσαλιγοπούλου, Κ. Λειβαδάς κ.α.), μας παρουσιάζει τα τραγούδια της από τους 5 προσωπικούς της δίσκους. Τραγούδια όπως τα "Μοίρα μου έγινες", "Δές καθαρά", "Μαζί θεός", "Δεν είν' αργά για θαύματα", αλλά και καινούργια όπως "Περιπλανώμενο" από το νέο cd "Ο Τζον Τζον ζει" (Μωραΐτης / Σέμσης) , "Είσαι εσύ ο άνθρωπός μου" (από τους τίτλους της σειράς "Το Νησί" ).
Ο Κώστας Αντύπας , ο τραγουδοποιός από την Πρέβεζα παίζει κιθάρα και φυσαρμόνικα, γράφει τα δικά του τραγούδια και τα τραγουδάει στις μουσικές σκηνές της Ελλάδας.Σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ της Κομοτηνής και παράλληλα ασχολήθηκε με το θέατρο.Έχει συνεργαστεί με τη τη Νίνα Λοτσάρη, τη Μαρίνα Σκιαδαρέση, τη Γιώτα Νέγκα κ. α. σε συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.Tον Απρίλιο του 2007 κυκλοφορεί το πρώτο του cd από τη εταιρεία Protasis με τίτλο «Το λεωφορείο της στιγμής» που αγαπήθηκε αμέσως από τα ραδιόφωνα.Τον Ιούνιο του 2009 συμμετείχε στο cd «Νύχτα ανώνυμη»μαζί με άλλους καλλιτέχνες.Αυτή την εποχή ετοιμάζει το δεύτερο cd του με τίτλο «Μέσα βρέχει».
Μαζί τους , ως guests, ο σπουδαίος κρητικός λυράρης Πάρις Περυσινάκης σε ένα ιδιαίτερο πάντρεμα του παραδοσιακού οργάνου με την πιο "δυτική" πλευρά της Ανδριάνας, oNτίνος Γιαννακός στην κλασσική κιθάρα και το τραγούδι, και οι ράπερ ΛΙΝΟΣ Μ.C και Αλέξανδρος Καραλής.
θα παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα με δικά τους τραγούδια αλλά και τραγούδια αγαπημένα σε ιδιαίτερες διασκευές.. καθώς και καινούργια ακυκλοφόρητα τραγούδια.
Οι ενορχηστρώσεις είναι του Άκη Κατσουπάκη.
Μαζί τους παίζουν οι μουσικοί:
Άκης Κατσουπάκης :πιάνο ,προγραμματισμός
Πάρις Περυσινάκης : λύρα και μαντολίνο
Ανδρέας Τράπαλης : βιολί
Αποστόλης Παπουτσάκης : ηλεκτρική κιθάρα
Κώστας Τσίντζας : ηλεκτρικό μπάσο
Αποστόλης Σόφης : τύμπανα
Ηχολήπτης :Δημήτρης Ρετουνιώτης
Η συναυλία της Ανδριάνας Μπάμπαλη και του Κώστα Αντύπα που θα γίνει στο Κάστρο της Άρτας την Πέμπτη 28 Ιουλίου, στις 9:30 μ.μ., διοργανώνεται από την Ηπειρωτική Εταιρεία Πολιτισμού, Τεχνών & Επιστημών (ΗΠΕΠΟΤΕ).
Είσοδος για το κοινό: 10 ευρώ Εισιτήρια προπωλούνται στο βιβλιοπωλείο "Η Πολυθρόνα του Νίτσε", Φιλελλήνων 26, Άρτα.
στο Κάστρο της Άρτας την Πέμπτη 28 Ιουλίου στις 21:30
Η Ανδριάνα Μπάμπαλη μετά από δεκαετή παρουσία στο χώρο, και έχοντας στο ενεργητικό της συνεργασίες με πολλούς από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του χώρου ( Γ.Νταλάρας, Χ.Αλεξίου, Ν.Πορτοκάλογλου, Ε.Τσαλιγοπούλου, Κ. Λειβαδάς κ.α.), μας παρουσιάζει τα τραγούδια της από τους 5 προσωπικούς της δίσκους. Τραγούδια όπως τα "Μοίρα μου έγινες", "Δές καθαρά", "Μαζί θεός", "Δεν είν' αργά για θαύματα", αλλά και καινούργια όπως "Περιπλανώμενο" από το νέο cd "Ο Τζον Τζον ζει" (Μωραΐτης / Σέμσης) , "Είσαι εσύ ο άνθρωπός μου" (από τους τίτλους της σειράς "Το Νησί" ).
Ο Κώστας Αντύπας , ο τραγουδοποιός από την Πρέβεζα παίζει κιθάρα και φυσαρμόνικα, γράφει τα δικά του τραγούδια και τα τραγουδάει στις μουσικές σκηνές της Ελλάδας.Σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ της Κομοτηνής και παράλληλα ασχολήθηκε με το θέατρο.Έχει συνεργαστεί με τη τη Νίνα Λοτσάρη, τη Μαρίνα Σκιαδαρέση, τη Γιώτα Νέγκα κ. α. σε συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.Tον Απρίλιο του 2007 κυκλοφορεί το πρώτο του cd από τη εταιρεία Protasis με τίτλο «Το λεωφορείο της στιγμής» που αγαπήθηκε αμέσως από τα ραδιόφωνα.Τον Ιούνιο του 2009 συμμετείχε στο cd «Νύχτα ανώνυμη»μαζί με άλλους καλλιτέχνες.Αυτή την εποχή ετοιμάζει το δεύτερο cd του με τίτλο «Μέσα βρέχει».
Μαζί τους , ως guests, ο σπουδαίος κρητικός λυράρης Πάρις Περυσινάκης σε ένα ιδιαίτερο πάντρεμα του παραδοσιακού οργάνου με την πιο "δυτική" πλευρά της Ανδριάνας, o Nτίνος Γιαννακός στην κλασσική κιθάρα και το τραγούδι, και οι ράπερ ΛΙΝΟΣ Μ.C και Αλέξανδρος Καραλής.
Θα παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα με δικά τους τραγούδια αλλά και τραγούδια αγαπημένα σε ιδιαίτερες διασκευές.. καθώς και καινούργια ακυκλοφόρητα τραγούδια.
Οι ενορχηστρώσεις είναι του Άκη Κατσουπάκη.
Μαζί τους παίζουν οι μουσικοί: Άκης Κατσουπάκης : πιάνο ,προγραμματισμός Πάρις Περυσινάκης : λύρα και μαντολίνο Ανδρέας Τράπαλης : βιολί Αποστόλης Παπουτσάκης : ηλεκτρική κιθάρα Κώστας Τσίντζας : ηλεκτρικό μπάσο Αποστόλης Σόφης : τύμπανα
Ηχολήπτης : Δημήτρης Ρετουνιώτης
Η συναυλία της Ανδριάνας Μπάμπαλη και του Κώστα Αντύπα που θα γίνει στο Κάστρο της Άρτας την Πέμπτη 28 Ιουλίου, στις 9:30 μ.μ. και διοργανώνεται από την Ηπειρωτική Εταιρεία Πολιτισμού, Τεχνών & Επιστημών (ΗΠ.Ε.ΠΟ.Τ.Ε.).
Είσοδος για το κοινό: 10 ευρώ
Εισιτήρια προπωλούνται στο βιβλιοπωλείο "Η Πολυθρόνα του Νίτσε", Φιλελλήνων 26, Άρτα.
Πρεμιέρα χθες Τετάρτη για το ανατρεπτικό «Περί της έννοιας του προσώπου του Υιού του Θεού»
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: πριν 28'
Ο πατέρας με την πάνα, ανάμεσα στις βόμβες...
Επί τριάντα πέντε λεπτά παρακολουθούσαμε την απελπισία του γιου απέναντι στην ανημπόρια του ηλικιωμένου πατέρα του. Ο κουστουμαρισμένος γιος χρειάστηκε να σηκώσει τα μανίκια του λευκού πουκαμίσου του για να αλλάξει, τρεις φορές, πάνες στον γηραιό άνδρα που λερωνόταν και λέρωνε τα πάντα: Το λευκό του μπουρνούζι, τον καναπέ, το χαλί, την καρέκλα του γραφείου, την αναπηρική καρέκλα, το κρεβάτι, τα σεντόνια και φυσικά τον εαυτό του. Τρεις φορές χρειάστηκε να καθαρίσει ο γιος τα λερωμένα οπίσθια του πατρός, τα οποία ήταν, προφανώς, σε κοινή θέα... Και όλα αυτά ενώ στο βάθος της σκηνής κυριαρχούσε μία υπερμεγέθης αναπαραγωγή του «Σωτήρα του Κόσμου» του Αντονέλο ντα Μεσίνα (1465). Οι δυο τους αντάλλασσαν ελάχιστες κουβέντες, τις συνήθεις σ΄αυτές τις περιστάσεις: Ο πατέρας, νοιώθοντας τον εξευτελισμό στο πετσί του, ζητούσε συγγνώμη από τον γιο του ενώ ο τελευταίος, άλλοτε καθησύχαζε και κανάκευε τον ταλαιπωρημένο πατέρα του κι άλλοτε νευρίαζε με την επαναληπτικότητα της κατάστασης. Ποιος από μας δεν έχει ζήσει μια παρόμοια κατάσταση, στο σπίτι ή στο νοσοκομείο;
Ολα αυτά αποτελούν τον κορμό της παράστασης του Ρομέο Καστελούτσι «Περί της έννοιας του προσώπου του Υιού του Θεού», που έκανε πρεμιέρα το βράδυ της Τετάρτης (22/6) στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Πρόθεση του σκηνοθέτη ήταν, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, να εξετάσει τη σχέση του ανθρώπου με την εικόνα του Θεού, ξεδιπλώνοντας παράλληλα τη σχέση μεταξύ ενός υπέργηρου πατέρα και του γιου του -στις στιγμές του απόλυτου εξευτελισμού τους, προσθέτουμε.
Στα υπόλοιπα 25 λεπτά της παράστασης, μια ομάδα δέκα παιδιών εισήλθε στη σκηνή για να ρίξει βόμβες στον «Υιό του Θεού» ενώ στη συνέχεια, ο υπέργηρος άνδρας, σηκώθηκε από το κρεβάτι του και κατευθύνθηκε πίσω από τη σκηνή για να σκαρφαλώσει στον καμβά, να τον λερώσει και να τον (ξε)σκίσει.
Μετά την, ωριαίας διάρκειας, παράσταση το κοινό που είχε γεμίσει, είναι αλήθεια, τον χώρο Η του Φεστιβάλ, δεν έκρυβε την αμηχανία του γι΄αυτό που είχε μόλις παρακολουθήσει: Αμηχανία, απορία, θυμός, αγανάκτηση, ειρωνεία - κάποιοι, λίγοι, εξέφρασαν ως και θαυμασμό! Το συγκεκριμένο θέαμα έφερε, πάνω απ΄όλα, αντιμέτωπο το κοινό την αμηχανία της ίδιας της τέχνης για τον ρόλο της στη ζωή: Σαν μην μπορεί σήμερα η τέχνη ούτε να ανανεωθεί ούτε να προτείνει, ούτε να συγκινήσει, ούτε να διαμαρτυρηθεί. Δυστυχώς, δε, ούτε καν να προκαλέσει...
Ανάμεσα στους θεατές, τους οποίους υποδεχόταν, όπως πάντα, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Γιώργος Λούκος, διακρίναμε τον Διονύση Φωτόπουλο, τον Γιάννη Χουβαρδά, τον Λευτέρη Βογιατζή, τον Νίκο Καραθάνο, τηνΞένια Καλογεροπούλου, την Ράνια Οικονομίδου, την Εφη Θεοδώρου, τονΚωνσταντίνο Αρβανιτάκη...
«Λυπήθηκα τα 25 μου ευρώ», σχολίασε ένας σκηνοθέτης της μεγάλης οθόνης, ενώ ένας συνάδελφός του, της θεατρικής σκηνής, του απάντησε: «Δες το σαν ένα εικοναστάσι που βρίσκεται εκεί κι εσύ περνάς κάθε μέρα κι όποτε επιλέγεις, ανάβεις ένα κερί...». «Δεν μου έφθασε, ήθελα κι άλλο», ακούστηκε από έτερο θεατή. «Χρειάστηκε να φάω ένα ολόκληρο πακέτο καραμέλες για να μπορέσω να ανταπεξέλθω», είπε η διπλανή μου, με την οποία τις μοιραστήκαμε. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτές τις εικόνες. Θυμήθηκα τον πατέρα μου στο νοσοκομείο, πριν πεθάνει». «Ουδέν σχόλιον», ήταν η αντίδραση των πιο σοφών από τους θεατές, οι οποίοι προτίμησαν με ένα μειδίαμα να σχολιάσουν αυτό που είδαμε αφήνοντας τους νεώτερους να αναρωτιούνται «τι δεν κατάλαβαν»...
* Συνέντευξη του σκηνοθέτη Ρομέο Καστελούτσι στο BHMagazino της προσεχούς Κυριακής, μαζί με το «Βήμα» (26/6/2011).
ΠΟΤΕ & ΠΟΥ
«Περί της έννοιας του προσώπουτου Υιού του Θεού»
Φεστιβάλ Αθηνών
Πειραιώς 260 (Χώρος Η΄)
Παραστάσεις ως και τις 25 Ιουνίου, στις 21.00
Διάρκεια: 60΄
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
«Περί της έννοιας του προσώπου του Υιού του Θεού» από τη Societas Raffaello Sanzio
Ο φίλτατος Evan-T λοιπόν, τη μάζεψε από κάτω, το έψαξε δεόντως το θέμα, το σχολίασε και στο τέλος το μετέφερε στην Ελληνική γλώσσα και μας το παραδίδει ολοκληρωμένο...
5) Ήρθε δω, εδικαιούτο πολιτικό άσυλο, δεν του το δώσαμε και τον στείλαμε στο Βέλγιο, οι Βέλγοι μας τον εστείλαν πίσω, και τον ξαμολύσαμε (χωρίς να του δώσουμε άσυλο). Τώρα τον ψάχνουμε για να του δώσουμε άσυλο και κάτι ευρά που του επιδίκασε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο... Excellent!!!
Την Παρασκευή 1 Απριλίου και ώρα 8:30 μ.μ., στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου Άρτας «Ο Μακρυγιάννης», η Ηπειρωτική Εταιρεία Πολιτισμού, Τεχνών και Επιστημών (Ηπ. Ε. Πο. Τ. Ε.) διοργανώνει εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου της Ιωάννας Καρυστιάνη«Τα Σακιά», υπό την αιγίδα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (Ε. Κε. Βι.).
Την εκδήλωση θα ανοίξει ο Άγγελος Καλαφάτης, πρόεδρος της Ηπ. Ε. Πο. Τ. Ε. Ακολούθως, η συγγραφέας και ο Νίκος Αντωνιάδης, αντιπρόεδρος της Ηπ. Ε. Πο. Τ. Ε. και Καθηγητής του ΤΕΙ Ηπείρου, θα μιλήσουν για το έργο της και το νέο της βιβλίο.
Η Ιωάννα Καρυστιάνη γεννήθηκε στα Χανιά, έλκει όμως την καταγωγή της από τη Μικρά Ασία. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, δεν έχει ωστόσο ουσιαστικά ασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου. Έχει εργαστεί ως σκιτσογράφος σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά, ενώ εξέδωσε και τα βιβλία σκίτσων «Με γκρι και γκρίζο» και«Ένα σκίτσο στο τσεπάκι». Το 1994 έκανε δυναμική είσοδο στη λογοτεχνία με τη συλλογή διηγημάτων «Η κυρία Κατάκη». Από τότε, έχει μια πολύ δημιουργική πορεία με τα βιβλία «Μικρά Αγγλία», «Κουστούμι στο χώμα», «O άγιος της μοναξιάς», «Σουέλ» και «Τα σακιά».
Έχει επίσης συγγράψει το σενάριο της ταινίας «Νύφες» καισυμμετείχε στο σενάριο της ταινίας «Ψυχή βαθιά», σε σκηνοθεσία του συζύγου της Παντελή Βούλγαρη. Έχει τιμηθεί μετο Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, με το βραβείο μυθιστορήματος του περιοδικού «Διαβάζω» και με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών.
ΥΓ Conko: Δυστυχώς εκείνες τις μέρες θα βρίσκομαι στας Σέρρας και η παρουσία μου θα είναι αδύνατη... Πάντως όσοι μπορείτε πάτε, γιατί κάτι τέτοια δεν χάνονται με τίποτα!
Όταν φοβάσαι δε σκέφτεσαι καθαρά, δε σκέφτεσαι ψύχραιμα. Όταν φοβάσαι υποτάσσεσαι εύκολα. Γι αυτό πρέπει να φοβάσαι. Πάντα. Ακόμα κι όταν δεν απειλείσαι. Γι αυτό πρέπει να σε μάθω απ’ τα γεννοφάσκια σου να φοβάσαι. Να φοβάσαι και τη σκιά σου. Κι ας μην το καταλαβαίνεις. Πρέπει να φοβάσαι αλλιώς δε μου κάνεις για υπήκοος κι εγώ χρειάζομαι καλούς υπηκόους. Γι αυτό φροντίζω από πιτσιρίκι να σε απειλώ με την Κόλαση που θα βράζεις αιώνια στα γεμάτα με πίσσα καζάνια της. Ξέρω, είναι απάνθρωπο να απειλείς ένα παιδάκι με φωτιές και barbequeαλλά από μικρό πρέπει να μάθεις να φοβάσαι και να νιώθει ένοχο. Ένοχο για ένα μήλο που έφαγε μια φανταστική προγιαγιά φτιαγμένη απ΄ το παϊδάκι του φανταστικού προπάππου. Τρομερή επινόηση… έπιασε σε νομάδες της ερήμου της ύστερης εποχής του Χαλκού και μια χαρά πιάνει και σήμερα, στην εποχή της τεχνολογίας, του DNA και του διαστήματος! Πρέπει να μάθεις από μικρό να φοβάσαι ώστε μεγαλώνοντας απλά να χρειάζεσαι που και που αναμνηστικές δόσεις.
Να φοβάσαι, να τρέμεις για να μη σκέφτεσαι λογικά, για να μην μπορείς να εκτιμήσεις σωστά, για να μη μπορείς να εστιάζεις εκεί που πρέπει να εστιάσεις. Να φοβάσαι μη σε φάει το θλιβερό εμπόρευμα και να μη κυνηγάς τον δουλέμπορο, ούτε να βλέπεις πως η χώρα σου είναι το πιο περιζήτητο σκλαβοπάζαρο…
Πρέπει να σου παραφουσκώνω διαρκώς τις πραγματικές απειλές, στην ανάγκη να σου κατασκευάζω και εικονικές κι αυτό είναι βαρύ έργο και δύσκολο, αλλά με βοηθάνε τα ιερατεία και οι μηχανισμοί προπαγάνδας. Και τα δύο ξέρουν πολύ καλά τη δουλειά τους γι αυτό και κοστίζουν. Αλλά όσο πιο καλά κάνουν τη δουλειά τους αυτοί, τόσο πιο εύκολα σου μετακυλύω το κόστος και δεν αντιδράς, χαμπάρι δεν παίρνεις.
Να φοβάσαι, όσο παράλογη κι αν σου φαίνεται η απειλή. Να φοβάσαι γιατί είμαι ο μόνος που μπορώ να σε σώσω.
Να φοβάσαι τον θάνατο, το μόνο σίγουρο που έχεις άπαξ και γεννήθηκες. Δε μπορώ να κάνω κάτι γι αυτό βέβαια, αλλά μπορώ να σου κανονίσω κάτι καλό για μετά.
Να φοβάσαι να σκέφτεσαι, έχουμε προβλήματα και δεν είναι ώρα για να σκέφτεσαι. Άμα σκέφτεσαι χάνεις το δρόμο… καλές οι θεωρίες αλλά στη πράξη τι κάνουμε, κι αυτό που κάνουμε είναι το μόνο που μπορούμε.
Να φοβάσαι να γελάς, εδώ ο κόσμος χάνεται, έρχεται η συντέλεια κι εσύ χαχανίζεις σα βλάκας;
Να φοβάσαι ν’ αγαπάς, μη χαλαρώνεις, οι κίνδυνοι σε ζώνουν σα τα φίδια, οι εχθροί καιροφυλακτούν κι εσύ βρίσκεις καιρό για έρωτες;
Να φοβάσαι τη φιλία, γιατί το ζήτημα δεν είναι αν θα στη φέρει ο φίλος, αλλά το πότε θα στη φέρει.
Να φοβάσαι τη μόρφωση, τι θα πει μόρφωση; Μάθε μια τέχνη αλλά μάθε τη καλά, σου φτάνει για να ζήσεις.
Να φοβάσαι το νέο, δεν το ξέρεις και μπορεί να κρύβει παγίδες. Μείνε στα σίγουρα τα παλιά που τα ξέρουμε κι απ’ τη καλή τους κι απ’ την ανάποδή τους.
Να φοβάσαι την εξωστρέφεια, δε ξέρεις ποιος και πως θα σου κάνει το κακό όταν ανοίγεσαι. Μείνε κλεισμένος στην οικογένεια που μ’ όλα της τα στραβά και τα κουσούρια, ξέρεις ότι σ’ αγαπάει.
Να φοβάσαι τι σου λένε οι άλλοι, θέλουν όλοι το κακό σου. Μόνο εγώ ξέρω, πάντα να με ρωτάς πρώτα.
Να φοβάσαι τον εξωστρεφή, τον προοδευτικό, τον μορφωμένο, τον φιλικό, τον συναισθηματικό, τον χαρούμενο, τον σκεπτόμενο γιατί κάτι θέλουν από σένα, δε σε περιτριγυρίζουν έτσι για το τίποτα! Φύλα τα ρούχα σου να ‘χεις τα μισά!
Να φοβάσαι ότι βλέπεις, ότι ακούς, ότι νιώθεις, ότι διαβάζεις γιατί μπορεί να γίνει μπούμερανγκ εναντίον σου. Να περιμένεις πρώτα να το πουν στις ειδήσεις αν είναι καλό ή κακό. Κλείσου στον εαυτό σου όσο περισσότερο μπορείς. Δεν κινδυνεύεις να πληγωθείς εκεί μέσα.
Να φοβάσαι τις αλλαγές, μεγάλες και μικρές γιατί δεν ξέρεις ποιοι λύκοι καιροφυλακτούν από πίσω και περιμένουν την αναμπουμπούλα. Απόφυγε την αναμπουμπούλα σα τον διάολο το λιβάνι. Θυμάσαι σε κείνη την αναμπουμπούλα που σου φαινόταν να είναι όλα τα δίκια με το μέρος σου; Κάψανε τρεις τότε. Θυμάσαι;
Το Ορθόδοξον ΝεοΕΛλαδιστάν μπορεί να έχει πυροθυπουργό τον GΑΠ ή τον SΑΜ. Άρα τα κάτωθι βιντεάκια δεν τους αφορούν.
Το εξωτικό Artapulco δεν μπορεί παρά να έχει Δήμαρχο τον ΠαπαΒού ή τον ΠαπαΛού. Άρα δεν θα καταλάβουν περί τίνος πρόκειται.
Πιθανότατα δεν αφορούν και τους μοναδικούς κερδισμένους των εκλογών, τους «εμείς εμείς οι μόνοι συνεπείς» μια κι είναι (τα βιδεάκια) παντελώς εκτός πλαισίων του αλήστου μνήμης «υπαρκτού».
Τους της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής δεν τολμώ να τους ενοχλήσω διότι περί άλλων τυρβάζουν και η ομφαλοσκόπηση είναι πολύ μεγάλο πράγμα και πρέπει να τελείται απερίσπαστα κι απογοήτευση και πίκρα μεγάλη και μη χέσω ένα πράμα!
Τα τέσσερα βιντεΐδια που ακολουθούν ΔΕΝ τους αφορούν… είναι από το TEDxAthens του Οκτωβρίου και να προετοιμάζομαι και για το TEDxAthens του Νοεμβρίου… πάλι θα λείπω εκείνες τις μέρες και θα το χάσω γμτ και πάλι απ' το youtube γμτ-γμτ-γμτ…
Ογδόντα λεπτάκια είναι όλα μαζί κι αξίζει το κόπο!
«Τη Δευτέρα διοργανώνεται TED στην Αθήνα!» Το ηλεκτρονικό μήνυμα είχε πολλούς παραλήπτες. Oλοι γύρω στα 30, 40 και κάτι, άνθρωποι από διάφορους χώρους, για τους οποίους όμως αυτό το αρκτικόλεξο είναι ένας από τους (βασικούς) λόγους που ευγνωμονούν την εποχή του Ιντερνετ.
Στα περίφημα TED Talks που διοργανώνονται κάθε χρόνο στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας, οφείλεται η διάδοση και διάχυση των πιο φρέσκων και καινοτόμων ιδεών γύρω από τους κλάδους της Τεχνολογίας, της Ψυχαγωγίας και του Σχεδιασμού (το αρκτικόλεξο TED προέρχεται από τις λέξεις Technology, Entertainment και Design) σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου – όπου, δηλαδή, φτάνει το Ιντερνετ. Τα μεγαλύτερα μυαλά, προσωπικότητες παγκοσμίου βεληνεκούς αλλά και «ήρωες» της καθημερινότητας, απευθύνουν τον «λόγο της ζωής τους» αρχικά μπροστά σε ένα πολυπληθές αλλά αυστηρά επιλεγμένο κοινό και, σε δεύτερο στάδιο, σε όλο τον κόσμο. Ολες οι ομιλίες «ανεβαίνουν» στο Ιντερνετ, εντελώς δωρεάν, οι περισσότερες, μάλιστα, με υπότιτλους σε διάφορες γλώσσες.
Με στόχο να διευρύνουν το βεληνεκές τους, τα TED Talks ενθαρρύνουν τη διοργάνωση ανεξάρτητων αντίστοιχων εκδηλώσεων σε άλλα κράτη, οι οποίες όμως φέρουν τη «σφραγίδα» του ΤED. Χάρη στη κ. Νίκη Συροπούλου, η οποία παρακολουθεί εδώ και χρόνια τις ομιλίες στην Καλιφόρνια, και τη σύμπραξη αρκετών επαγγελματιών στον τομέα της επικοινωνίας (οι οποίοι συμμετέχουν εθελοντικά), μεθαύριο Δευτέρα θα πραγματοποιηθεί το πρώτο TED στην Αθήνα. Πρόκειται για μια ανεξάρτητη, μη κερδοσκοπική διοργάνωση, που μόνο στόχο έχει να φέρει κοντά ανθρώπους που θέλουν να μοιραστούν «ιδέες που αξίζει να διαδοθούν», όπως είναι το σλόγκαν του TED διεθνώς.
Το θέμα της εκδήλωσης θα είναι «Τι χρειάζεται η Ελλάδα σήμερα: Ενα νέο όραμα», το οποίο θα προσεγγίσουν 20 ομιλητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ο καθένας από τη δική του διαφορετική οπτική. Ανάμεσά τους, φιλόσοφοι, επιστήμονες, επιχειρηματίες, επενδυτές, κοινωνικοί οικονομολόγοι, καλλιτέχνες, ειδικοί στην τεχνολογία, την καινοτομία, την επικοινωνία και τη διοίκηση.
Ενδεικτικά αναφέρουμε τον συγγραφέα κ. Στέλιο Ράμφο, τον κοινωνικό επιστήμονα κ. Αρίστο Δοξιάδη, τον πρόεδρο της Επιτροπής Διαφάνειας κ. Κώστα Μπακούρη, τον ερευνητή Βιοτεχνολογίας κ. Γιώργο Τσιρόπουλο, τον ειδικό στην τεχνολογία Theodore Forbath, τον κοινοτάρχη Ανάβρας Μαγνησίας κ. Δημήτρη Τσουκαλά κ. ά. Οι ομιλίες χωρίζονται σε τρεις θεματικές ενότητες, Οραμα, Αξίες και Δράση και κατά «παράδοση», δεν θα ξεπερνούν τα 18 λεπτά. Ολες θα μαγνητοσκοπηθούν ώστε στη συνέχεια να «ανεβούν» στο σάιτ tedxacademy.com, όπου επίσης μπορεί κανείς να διαβάσει πώς μπορεί να παρευρεθεί στην εκδήλωση.
Η εκδήλωση διοργανώνεται στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138) με ώρα έναρξης τις 2 μ.μ.
Από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 2/10. Μπορείτε να πάτε και εδώ.
